Bu gadget'ta bir hata oluştu

11 Ağustos 2012 Cumartesi

Çalışmıyorum...mu acaba!!

Bana ne iş yapıyorsun diye soranlara çalışmıyorum cevabı yerine 'çocuklarımı büyütüyorum' diyorum...Yanlış mıyım düşünüyorum! ASLA...Efe ile kağıt kesme kitapçığından oturup pür dikkat kağıt keserken en önemli bilimsel çalışmaları yaparcasına dikkat sarf ediyorum çünkü...Azra'nın ödevlerine yardım ederken öğrendiklerini ve unuttuğumu sandığım bir çok bilgiyi sanki öğretmenmişcesine sabırla tekrar ediyorum çünkü...Yada onlara yemek hazırlarken en büyük MASTER ŞEF bile benim yanımda fos kalır...Onları banyo da yıkamak hele ömrümün en zor ama en zevkli kısmı...Ya ayakları kayarsa da tutamazsam küvetin içinde onları,ya kafalarını vururlarsa bi yere!!Ama bu arada Azra sabunlanırken nasıl gıdıklanıyor ve gülüyor ölüyorum onunla gülerken :) En sonunda dayanamayıp sabunu onun eline veriyorum,kendi işini kendi yapsın diye!(Yalan gülmemek için daha fazla yoksa banyo faslı bitmicek :) )
Garip ama sanki biterse ne yaparım bunca hengame kafama takılıyor arada bir!Oysa ne kadar çok istiyorum her gün gidip bir binada her maaşlı işçi yada memur gibi çalışmayı...Sonra koştura koştura eve dönüp sofra hazırlamayı,ardından yorgun ama sanki daha mutluymuş gibi yukarıda yapmaktan zevk alarak anlattığım bütün o işleri (!) yeniden yapmayı...
Acaba diyorum,o hep kıskandığım,topuklu ayakkabıları ile deli gibi hemde hiç sallanmadan sekmeden koşturabilen o muhteşem kadınlar benim kadar becerikli mi annelik konusunda? Sahi o topuklular ile koşturamayan(ne koşturması yürümeyi bile beceremeyen ) tek anne ben miyim? Nolur bana yalnız olmadığımı söyleyin nolur.....
Annelik her zaman toz pembe değil galiba,ya topuklu ayakkabı üzerine yapıcam masterı yada kağıt kesme üzerine..
Biraz düşünmeliyim sanırım.........